در سیستم‌های لینوکسی به‌دلیل این‌که اغلب تنظیمات به‌صورت متنی انجام می‌شود، معمولا کاربران توسط SSH  می‌توانند به سیستم راه دور خود متصل شوند و تنظیمات مورد نظر خود را اعمال کرده و کار خود را انجام دهند ولی برخی کاربران برای کار با سرورهای لینوکسی خود علاقه دارند از محیط گرافیکی آن استفاده کنند.

 در واقع نصب سیستم عامل لینوکس تو مکان‌هایی که اکثر سیستم عامل‌های اونجا ویندوز هستند، ممکنه کاربر رو درگیر یک سری مسائل بکنه؛ یکی از این مسائل بحث دسترسی از راه دور به صورت گرافیکی به سیستم لینوکسی هست. برای حل این مساله دو تا راه حل میشه پیشنهاد کرد:

راه حل اول و روش استاندارد دسترسی گرافیکی از راه دور به سیستم‌های لینوکسی استفاده از VNC هست.

اگر شما از سیستم عامل اوبونتو استفاده می‌کنید، می‌تونید خیلی راحت با استفاده از نرم افزار “Desktop Sharing”  و اعمال تنظیمات مد نظر، سرویس VNC رو بر روی سیستم عامل خودتون فعال کنید و از طریق هر کلاینت VNC که راحت‌تر هستین به سیستم خودتون دسترسی گرافیکی داشته باشید و اگه از سیستم عاملهای خانواده ردهت استفاده می کنید که باید VNC server بر روی سرور ردهتی خود نصب و کانفیگ کنید که خودش مقداری پیچیدگی داره  و  اما مشکل دیگه که این روش داره  نصب کلاینت  VNC  و یا استفاده از نسخه‌های portable، ممکن هست با مشکلاتی در سیستم‌های ویندوزی همراه باشه.

راه حل دوم که شاید راحتتر و کاربردی‌تر باشه فعال سازی سرویس xrdp بر روی لینوکس هست؛ به دلیل اینکه نرم افزار Remote Desktop Connection  بر روی تمام نسخه‌های ویندوز نصب هست و اجرای اون به مجوز خاصی نیاز نداره. اما همانطور که می دانید برخلاف ویندوز در سیستم عامل لینوکس به‌صورت پیش‌فرض از RDP پشتیبانی نمی‌شه. با راه اندازی سرویس xrdp ، می‌تونید از هر سیستم ویندوزی به سیستم لینوکسی خودتون دسترسی داشته باشید.

در این مطلب قصد داریم تا با نصب xrdp روی لینوکس Centos7 آشنا شویم تا بتوانیم از طریق آن به محیط گرافیکی لینوکس خود متصل شویم.